vrijdag 15 november 2013

Happy trance.

Woensdag avond was simpel gezegd gewoon de meest fantastische avond ooit in mijn 15-jarig bestaan. Waarom? Bring me the Horizon concert. Voor 't geval dat je Bring me the Horizon niet kent: Shame on you, gat in je cultuur, go google it!

Ik had dus al van weken op voorhand zoveel zenuwen dat ik echt gewoon wiskundeboeken zat op te eten tijdens de les en handdoeken als ik van onder de douche kwam. Ja, ik had zenuwen. Ik had filmpjes van hun vorige concerten bekeken en al wat ik zag in het publiek: heel erg geplet staan, springen op elkaar, moshpits en crowdsurfing. Agressie dus. Aangezien het mijn eerste metal concert zou zijn, en geen ervaring had, was ik daar dus echt bang van. En wat dan uiteindelijk bleek: door de sfeer, muziek en de kick van Oliver Sykes in het echt te zien was ik zelf gewoon een van de meest agressieve meisjes daar, niet overdreven.
Ik kwam als een van de laatsten toe en stond toch in de front row. Hoe ik dat heb gedaan, don't ask me, Ik denk gewoon naar daar gesprongen ofzo... Als Oli dan ook maar vijf centimeter dichter kwam werden mijn ingewanden er bijna uit geplet. Pijnlijk but I loved it. Ik was gewoon zo blij dat ik niet echt nadacht.
Mensen stonden echt gewoon tegen elkaar aan te schuren, net groepsseks.. did I just say that? En roepen, zo luid mogelijk, handjes in de lucht,... hoorden er gewoon bij.

Dan heb ik nog niet gepraat over het einde! Jammer dat er een einde was maaaar... Ze gooiden dingen in het publiek! Drumstokken, plectrums, leeggedronken flesjes, papiertjes, noem maar op. Ik zag gewoon echt de plectrum boven mijn hoofd vliegen en toen ze richting de grond gingen, ik ook.
Het moment dat ik een plectrum vast had was awesome, totdat ik doorhad dat ik niet de enige was die hem vasthad. Ik schaam mij wel, maar ik heb dus soort van gevochten erom, wat niet nodig was aangezien er uiteindelijk een plectrum onder mijn knie lag. Ik, Sarah Delwyn De Zutter, ben dus trotse eigenaar van een plectrum.. AAAH. Sorry for the excitement.
De bandleden waren van het podium verdwenen dus ik wou zo snel mogelijk naar buiten. Frisse lucht en drinken! Alleen werd de weg versperd door soort van een mini moshpit van 3 jongens, vechtend om de drumstok. Hoelang zij daar nog hebben staan draaien, 'k zou het niet weten!

Dat was het voor nu, denk ik. Als ik hierover nog iets te vertellen hebben, horen jullie er zeker van!

video


Voorlopig is dit het enige beeldmateriaal dat ik kan delen. Meer kom later, hopelijk.

Dada,
♥ Sarah

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen