vrijdag 25 oktober 2013

Moest eruit.

Voor je dit leest: volgend bericht is enkel gericht naar al diegene die het zo leuk vinden om het kleine kind uit te hangen, haters zijn.

Kijk hĂ©,  jullie mogen nu allemaal zeggen wat jullie willen, jullie mogen allemaal lachen, roepen, schelden of whatever doen naar mij. Je verspilt energie. Het doet mij echt niets. Of wacht, misschien toch iets.. Ik lach gewoon harder, met jullie. Ik lach jullie uit, voor een simpele reden. Echt goedkoop en ongemanierd zijn jullie. Jullie zijn diegene die proberen respect af te dwingen door Facebook-statussen te posten zoals 'Be who you want to be', 'be unique!' (en dat nog eens geschreven in Engels dat geen Engels genoemd kan worden). Als er dan uiteindelijk een excentriek, uniek iemand over de speelplaats loopt, zijn jullie f*cking de eersten om te beginnen schreeuwen en overdreven luid te lachen.  Echt achterlijk, dat jullie dat zelf niet beseffen hoe kinderachtig jullie eigenlijk wel niet zijn.

Als ik wil rondlopen met mijn opgeplooide broek, hoog opgetrokken zebra-sokken en Dr. Martens, is dat toch mijn keuze? Ik zou verdomme nog liever levend begraven worden dan mijzelf te veranderen naar een mainstream seut, net zoals een veel te groot deel van deze planeet.
Ik wil geen sacoche als schooltas, die veel te klein is, waardoor ik nog een papieren zakje moet meesleuren met boeken. Ik wil geen nutella-gezicht, en ik wil al zeker geen legging waarin je bijna kan liplezen of je kanten ondergoed kan door zien. Dat is wat IK noem, gĂȘnant. Want ik ben mij heel goed bewust van hoe ik erbij loop, wat van sommigen onder jullie niet gezegd kan worden.

Ik hou van de manier waarop ik leef, ik hou van mijn Union Jack Dr. Martens, ik hou van elk kledingstuk die ik bezit. Ik hou van mijn stijl. Ik hou van mijn ingesteldheid en neen, ik ben geen narcist. Het begin van geluk is gelukkig zijn met jezelf.

Ik ben bijna honderd percent zeker dat de helft van jullie de kans niet krijgt om zichzelf te uiten. Jullie hebben de moed niet. Heel jammer, velen van jullie zouden stralen. En dat allemaal door de mensen die rondom je zijn. Je mag niet van je ouders, omdat ze niet willen dat je een van de alternatieven wordt. Je vrienden zouden zich schamen. Let me tell you: Dat zijn geen vrienden. Jij moet leven op de manier die jij wil, probeer op z'n minst. Geloof me, het valt allemaal echt nog mee!

Als laatste, ik krijg veel meer respect van mensen rondom mij dan dat er mensen, die ik totaal niet ken, me beginnen uitmaken voor gestoord, marginaal 'wijf'. Dus, denk maar niet dat ik geen vrienden heb en gepest word. I dare to embarras myself, in the name of fashion.














Slaapwel,
♥ Sarah

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen