vrijdag 25 oktober 2013

Moest eruit.

Voor je dit leest: volgend bericht is enkel gericht naar al diegene die het zo leuk vinden om het kleine kind uit te hangen, haters zijn.

Kijk hé,  jullie mogen nu allemaal zeggen wat jullie willen, jullie mogen allemaal lachen, roepen, schelden of whatever doen naar mij. Je verspilt energie. Het doet mij echt niets. Of wacht, misschien toch iets.. Ik lach gewoon harder, met jullie. Ik lach jullie uit, voor een simpele reden. Echt goedkoop en ongemanierd zijn jullie. Jullie zijn diegene die proberen respect af te dwingen door Facebook-statussen te posten zoals 'Be who you want to be', 'be unique!' (en dat nog eens geschreven in Engels dat geen Engels genoemd kan worden). Als er dan uiteindelijk een excentriek, uniek iemand over de speelplaats loopt, zijn jullie f*cking de eersten om te beginnen schreeuwen en overdreven luid te lachen.  Echt achterlijk, dat jullie dat zelf niet beseffen hoe kinderachtig jullie eigenlijk wel niet zijn.

Als ik wil rondlopen met mijn opgeplooide broek, hoog opgetrokken zebra-sokken en Dr. Martens, is dat toch mijn keuze? Ik zou verdomme nog liever levend begraven worden dan mijzelf te veranderen naar een mainstream seut, net zoals een veel te groot deel van deze planeet.
Ik wil geen sacoche als schooltas, die veel te klein is, waardoor ik nog een papieren zakje moet meesleuren met boeken. Ik wil geen nutella-gezicht, en ik wil al zeker geen legging waarin je bijna kan liplezen of je kanten ondergoed kan door zien. Dat is wat IK noem, gênant. Want ik ben mij heel goed bewust van hoe ik erbij loop, wat van sommigen onder jullie niet gezegd kan worden.

Ik hou van de manier waarop ik leef, ik hou van mijn Union Jack Dr. Martens, ik hou van elk kledingstuk die ik bezit. Ik hou van mijn stijl. Ik hou van mijn ingesteldheid en neen, ik ben geen narcist. Het begin van geluk is gelukkig zijn met jezelf.

Ik ben bijna honderd percent zeker dat de helft van jullie de kans niet krijgt om zichzelf te uiten. Jullie hebben de moed niet. Heel jammer, velen van jullie zouden stralen. En dat allemaal door de mensen die rondom je zijn. Je mag niet van je ouders, omdat ze niet willen dat je een van de alternatieven wordt. Je vrienden zouden zich schamen. Let me tell you: Dat zijn geen vrienden. Jij moet leven op de manier die jij wil, probeer op z'n minst. Geloof me, het valt allemaal echt nog mee!

Als laatste, ik krijg veel meer respect van mensen rondom mij dan dat er mensen, die ik totaal niet ken, me beginnen uitmaken voor gestoord, marginaal 'wijf'. Dus, denk maar niet dat ik geen vrienden heb en gepest word. I dare to embarras myself, in the name of fashion.














Slaapwel,
♥ Sarah

donderdag 24 oktober 2013

No time to relax.

Heya! Het einde van de week nadert en daar ben ik toch wel zeer blij om. Jammer genoeg is er geen tijd om uit te rusten. Zaterdag ochtend moet ik om kwart voor 8 uit mijn bed voor de muziekles, en die avond zal dan ook een lange avond worden aangezien er een schoolfuif is. Dan, de zondag weer vroeg op om te vertrekken richting Rotterdam met mijn best friendo, Axelle. Can't wait! 

'k Zal daar hopelijk kunnen relaxen en genieten van mijn vakantie, want nadat we terugkeren (dinsdag) moet ik verder een druk bezet tienerleven leiden. Allezja.. 'drukbezet'. Het zijn natuurlijk wel dingen die ik graag (en toch wel vrijwillig) doe. Zoals: mijn ma helpen met geld uitgeven in Antwerpen, Halloweentochten meewandelen, filmen voor school, optreden(tjes) bijwonen en last but not least: bloggen.

Zoals ik net vermeld heb ''moet'' ik dus naar Antwerpen gaan shoppen avec ma mère. Ondertussen kijk ik es goed rond naar wat mensen tegenwoordig dragen in de Belgische modestad. Als ik guts genoeg heb vraag ik excentrieke, maar toch goed geklede mensen voor een foto.

Oh well, ik kijk uit naar mijn vakantie, die volgens eigen mening erg verdiend is.
Een interessanter, meer gedetailleerde review over mijn verlof volgt later!

Dada,
♥ Sarah

woensdag 23 oktober 2013

Eventjes vertellen...

Alweer een goedenavond! Wat een drukke dag.. echt. Naar school gaan tot 4 uur, zelfs op een woensdag, is echt een marteling. Je vrienden, die in een andere school zitten, vragen dan de hele tijd of je niet wil gaan shoppen of meewil naar de cinema om tekenfilms te kijken. Ik bedoel.. Tekenfilms? Soms denk ik echt dat ze mij willen pesten, want ik ben fan van tekenfilms. Liefst Disney.

Dat is dan nog niet alles, om 8 uur 's avonds moet ik dan ook nog in de saxofoon les zijn tot kwart voor negen. Ja, ik speel saxofoon (en cello). Niet dat de sax-les zo erg is, maar toch vermoeiend. Daardoor wordt het nog 10 keer moeilijker om mooie klanken eruit te krijgen (niet dat als ik klaarwakker ben er wel iets deftig uitkomt). Ik zou toch liever na zo'n dag in mijn gezellige zetel zitten met warme chocomelk met marshmallows... en Cars of Disney Prinsesses kijken. 

Doet er niet toe denk ik. Momenteel kan ik niet echt super geconcentreerd schrijven, jammer, maar al die pratende mensen om mij heen.. zeer afleidend. 

Tot morgen!
♥ Sarah

dinsdag 22 oktober 2013

Sarah is niet dood, niet!

Goedenavond! Vreemd.. Ik heb in maanden niks, maar dan ook niks van activiteit laten blijken hier en toch gaan de statistieken omhoog. Een wonder is geschied, I guess. Het geeft mij eigenlijk wel goede moed om opnieuw te beginnen met schrijven. Of op z'n minst proberen om opnieuw te schrijven... Ook op mijn Engelse versie van deze blog (die mijn 'hoofdblog' is) heb ik in tijden niks meer gepubliceerd. Waarschijnlijk is mijn leven saai geworden. Sooo, let's shake things up!

Wekelijkse berichten, vanaf... NU!

Dada,
♥ Sarah